en-aitch-tee-gee-net

Upcoming!!

- There will be an enormous update in march.


- DIY Projector(pros&cons, some critical topics)

- My Workspace

- Blogtag referred by anpanpon

- Booktag referred by bact'

- My Trip in London(+Southampton)

- Study at University Heilbronn(one year as software engineering student)

- Information for thai students who interested in study at Germany(+ my experiences)

"โปรดอย่ารอคอย แต่จงติดตามด้วยความระทึกในดวงหทัยพลัน" ประโยคเด็ดจากบรรณาธิการมติชนสุดสัปดาห์


en-aitch-tee-gee-net

Love me love my blog!

10.4.06

อุทาหรณ์

...
...
...
ผมตัดสินใจอยู่นานเหมือนกัน ว่าจะเล่าเรื่องนี้ดีรึเปล่า
สาเหตุคือผมเป็นคนที่ค่อนข้างจะเก็บเรื่องต่างๆไว้ในใจ ไม่ค่อยเล่าให้ใครฟังเท่าไร
แต่ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นอุทาหรณ์ที่ดีให้กับทุกคน

ครบ1ปีที่ผมมาเยอรมัน
ผมย้อนกลับไปดูรูปเก่าๆที่ถ่ายไว้ เจอรูปนึง ถ่ายเมื่อวันที่7เมษา47 โดยแม่ผมเอง


วันนั้นก่อนที่จะขึ้นเครื่องมาเยอรมัน ผมซื้อกล้องใหม่1ตัว แม่ผมเลยลองเอาไปถ่ายเล่นดู
ก้อเลยมีรูปนี้ติดมาด้วย คือรูปป้าลอ ที่เสียไปเมื่อวันที่23พฤษจิกายน2547
7เมษา47 ผมจำวันนี้ไม่ลืม เป็นวันที่ผมเดินทางออกจากเมืองไทย เพื่อนๆมาส่งมากมาย
แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นวันที่ผมได้เจอป้าลอเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต

...
...
...


ผมยังจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้ค่อนข้างจะแม่นยำ เป็นวันที่ฉุกละหุกมาก
ป้าลอรู้ว่าผมจะไปแล้วเลยเข้ามาหาผมที่บ้านที่กรุงเทพ ยังโดนป้าลอเอ็ดอยู่เลย ให้จัดกระเป๋า

ผมเป็นเด็กที่โชคดีคนหนึ่ง ครอบครัวผม นอกจากแม่แล้วยังมีป้าอีกสามคน คือป้าตุ้ม ป้าลอ ป้าต๋อย
แม่ผมรับบทดุตามประสาคนจีน ป้าอีกสามคนรับบทใจดีตามประสาคนไทย
ทำให้เด็กที่ไม่ได้เรื่องอย่างผมเติบโตมาได้จนทุกวันนี้ ผมเปรียบเสมือนมีแม่4คน จะมีใครโชคดีแบบนี้บ้าง

ป้าลอมีบ้านอยู่ที่นครนายก ฉะนั้นป้าลอจะคอยเข้ามากรุงเทพสลับกับกลับบ้านนครนายก
ผมก็จะเฝ้ารอ วันใดที่กลับบ้านมาเจอป้าลอก้อจะมีขนม ผลไม้มาให้กิน รวมทั้งอาหารอร่อยๆ
ความผูกพันธ์เช่นนี้ยาวนานมาตั้งแต่ผมจำความได้

ป้าลอเป็นคนแข็งแรง ท่านปีนต้นมะม่วงเก่งกว่าผมอีก ทำให้ผมนั้นคิดมาตลอดว่าท่านคงอายุยืนเป็นร้อยปี
ด้วยความที่ย่ามใจคิดเช่นนั้น คงจะทำให้ผมรับกับความเปลี่ยนแปลงได้ยากพอควร

เมื่อประมาณปลายปี45 ก่อนหน้าที่ผมจะคบกันแฟนไม่นาน ป้าลอน้ำหนักลดผิดปกติ ป้าลอเข้ามาตรวจที่กรุงเทพ และพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลจุฬา หมอพบว่าท่านเป็นมะเร็ง
ผมเข้ามาเยี่ยมป้าลอทุกวัน จำทางเข้าออกได้เป็นอย่างดี จนคนที่นั่นยังแซวเลยว่า "ป้าลอ ลูกมาเยี่ยมแล้ว"
ป้าลอรักษาตัวจนกระทั่งผ่ามะเร็งออก วันนั้นที่ห้องไอซียูผมได้ไปดูอาการป้าลอที่ผ่ายผอมลง
ป้าลอนอนหลับอยู่ เต็มไปด้วยอุปกรณ์ สายระโยงระยางมากมาย ผมเริ่มร้องไห้เพราะกลัวท่านจะจากไปแล้ว
แต่ก็ยังคิดอยู่ในใจว่า คนอื่นเค้ารักษาแล้วหายก้อมีเยอะแยะไป ป้าลอแข็งแรงมาตลอด

หลังจากนั้นป้าลอก็ไปพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านที่นครนายก ใกล้กับโรงพยาบาล มศว องครักษ์ พอดี
ป้าลอก็ไม่ได้เข้ามากรุงเทพบ่อยเหมือนเดิม ท่านเล่าว่าท่านไม่ค่อยจะมีเรี่ยวแรงเท่าไร
ผมได้แต่กำชับให้ท่านกินเยอะๆ

จนกระทั่งวันที่ผมจะไปเยอรมัน ป้าลอเข้ามากรุงเทพเพื่อมาส่งผม ผมมัวแต่ทำนู่นนี่ไม่ค่อยจะมีเวลาคุยกับท่านเท่าไร ป้าลอเอ็ดผมให้จัดกระเป๋าซะเป็นส่วนใหญ่
เพื่อนมากมายมาส่งผมที่บ้าน ผมกอดกับไอ้ตี๋เพื่อนสนิท ร้องไห้
แต่ผมกลับไม่เอะใจเลยว่าวันนั้นจะเป็นวันที่ผมได้เจอป้าลอเป็นครั้งสุดท้าย

จนกระทั่งมาพบอะไรใหม่ๆที่เยอรมัน ทำให้หลายครั้งผมลืมที่จะนึกถึงป้าลอไป
หลังจากที่มาได้ประมาณ3เดือน ป้าลอมีมือถือ แม่ให้เบอร์ผมมา แต่ก็ประมาณสัปดาห์กว่าหลังจากนั้น
ผมถึงจะได้โทรไป คุยกับป้อลอนานพอควรเลย ป้าลอบอกว่ากำลังคิดถึงผมอยู่พอดีผมก้อโทรมา

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ป้าลอมีอาการหน้ามืด ลื่นหกล้ม มีคนมาพบ รีบพาไปโรงพยาบาล หลังจากนั้น
ท่านก็เป็นอัมพฤกษ์ ป้าตุ้มก็คอยเข้าไปดูแลอาการท่านที่นครนายก ผมได้โทรไปคุยบ้างเป็นช่วงๆ
พบว่าท่านคุยไม่ค่อยได้แล้ว เนื่องจากมีอาการลิ้นชา ทำให้หลายครั้งไม่สามารถสื่อความหมายได้
ท่ายคอยบอกว่าคิดถึงผม อยากเจอ ผมบอกว่าให้รออีกไม่นาน ผมคิดว่าผมจะกลับไทยประมาณเดือนกุมภา
ซึ่งก้อคืออีกประมาณ3-4เดือนถัดไป ซึ่งผมก็เฝ้ารอวันที่จะได้กลับไปเจอป้าลออีก

จนกระทั่งวันที่ 23 พฤษจิ 47 เวลาประมาณตี1 ซึ่งก็คือเจ็ดโมงเช้าที่เมืองไทย แม่ผมทักเข้ามาในเอ็ม
บอกว่าป้าลอเสียแล้ว ผมร้องไห้ และโทรไปทันที ขอแม่กลับเมืองไทย
ผมยังจำวันนั้นได้ดีอยู่ ประมาณเที่ยงคืนยังพึ่งทะเลาะกันแฟนอยู่ วันนั้นเครียดมาก และคิดจะลงไปหาซื้อบุหรี่ หลังจากที่ไม่ได้สูบมานาน แต่หาซื้อไม่ได้ เมื่อขึ้นมาถึงได้ทราบข่าว
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมไม่คิดจะสูบบุหรี่อีกตลอดชีวิตนี้ ป้าลอเคยบอกว่าไม่อยากให้ผมสูบ

และผมก็กลับมาเมืองไทย กลับมาบ้าน มาตรงห้องป้าลอที่ไม่อยู่อีกแล้ว บรรยากาศบ้านไม่เหมือนเดิม
ผมไปงานศพวัดที่นครนายก อยู่ใกล้บ้านป้าลอพอดี ตอนเด็กๆที่เคยมา บรรยากาศมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ที่งานศพ ลุงทัย น้องชายป้าลอเล่าให้ฟัง หลังจากป้าลอเสียไปแ้ล้ว ได้เปิดกระเป๋าตังค์ท่านออกมาดู
ทุกใบ จะมีรูปผมอยู่ มีแต่รูปผม ผมได้กลับมาใบนึง คงเป็นรูปที่ผมวางทิ้งไว้ไม่ได้สนใจแล้วป้าลอเก็บมา

ผมรู้แล้วว่าความยากลำบากของการมาเรียนเมืองนอกคืออะไร
ถ้าผมรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ผมอาจจะไม่มาเรียนต่อเมืองนอก อยู่เมืองไทย อยู่กับป้าลอจนวินาทีสุดท้าย

ผมเก็บมาคิด ผมมาอยู่เยอรมันก็ยังโทรหาแฟนได้ทุกวัน แต่ทำไมผมไม่โทรหาป้าลอทุกวัน
จนตอนนี้ไม่เหลือโอกาศอีกแล้ว ผมกลับมาเมืองไทยทำไม ในเมื่อเจอได้เพียงร่างที่ไร้วิญญานของป้าลอ
ผมน่าจะตัดสินใจก่อนหน้านี้ กับเงินสองหมื่นห้าค่าตั๋วเครื่องบิน มันไม่ได้แพงเลย
เพราะตอนนี้ ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่มีทางได้เจอป้าลออีก
ผมเสียใจ ผมรู้สึกผิดมาตลอด จนถึงทุกวันนี้ หลายครั้งที่ผมยังคงนอนร้องไห้ตอนกลางคืนอยู่
มันแย่นะ ผมคิดถึงท่าน แล้วผมก็ร้องไห้ รวมถึงตอนนี้ ท่านคงไม่อยากให้เป็นแบบนี้ แม่ผมก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ผมก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ หลายครั้งที่ผมไม่กล้าจะคิดถึงท่านเพราะว่ามันจะร้องไห้ออกมา ทำไม
ผมอึดอัดกับทุกวันที่เป็นแบบนี้ ผ่านมาหลายเดือนตั้งแต่ท่านจากไป ผมยังทำใจไม่ได้เลย
ถามว่าชีวิตนี้ผมต้องการอะไรมากที่สุดตอนนี้ ผมอยากจะเจอป้าลออีกสักครั้งหนึ่ง อยากจะบอกว่ารัก
แม้เพียงซัก1นาที ผมก้อยอมแลกกับทุกอย่าง แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้
พูดตรงๆเลยนะ หลายครั้งผมคิด ผมไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่ออีกแล้ว
แต่อืม ผมยังมีครอบครัวผมเหลืออยู่อีก พ่อแม่ พี่น้อง ป้าอีกสองคน รวมทั้งแฟน
ผมรู้แล้วว่าชีวิตนี้ผมอยู่เพื่ออะไร

...
...
...

ถือว่าเรื่องของผมเป็นอุทาหรณ์ละกัน อย่ารอให้ถึงวันที่ไม่มีโอกาศจะทำอะไรได้อีก
เริ่มจากง่ายๆก่อนเลยละกัน
วันนี้คุณบอกรักคนในครอบครัวคุณแล้วหรือยัง?

11 Comments:

Anonymous ปอนด์ said...

T_T
เศร้าอะ
วันนี้คุณบอกรักแม่รึยังงง ???
ยังเลยวะ T_T

Mon Apr 10, 09:56:00 am CEST  
Anonymous Anonymous said...

เสียใจด้วยนะ
ทำใจให้สงบ
แล้วก็ตั้งใจเรียนต่อไปละกัน

Alus

Mon Apr 10, 01:23:00 pm CEST  
Anonymous UFUK said...

hey !!
hast eine super blog page hingekriegt... ich wünschte ich könnte mehr verstehen von der tollen thailändischen sprache.. naja aber die bilder verstehe ich ja und ich kann sehen dass du auf fast jedem bild besoffen bist hehe ;)))..
man sieht sich in der schule!
ciao

Mon Apr 10, 09:33:00 pm CEST  
Blogger bact' said...

ไม่กล้าบอกอ่ะ

(อ่านแล้วน้ำตาซึมว่ะ)

Mon Apr 10, 10:55:00 pm CEST  
Anonymous Pon said...

แหมมม เหนือ จ้าเหนือ :P

Mon Apr 10, 11:06:00 pm CEST  
Anonymous Pon said...

แหมมม เหนือ จ้าเหนือ :P

Mon Apr 10, 11:11:00 pm CEST  
Anonymous ปอนด์ said...

เป็นไร เนี่ย ต้อง 2 อีกแล้วววว

Mon Apr 10, 11:13:00 pm CEST  
Anonymous Anonymous said...

Super color scheme, I like it! Good job. Go on.
»

Mon Jul 03, 11:38:00 am CEST  
Anonymous Anonymous said...

Looks nice! Awesome content. Good job guys.
»

Tue Jul 18, 02:35:00 pm CEST  
Anonymous Anonymous said...

Looks nice! Awesome content. Good job guys.
»

Thu Jul 20, 11:02:00 pm CEST  
Anonymous Anonymous said...

I find some information here.

Sat Jul 22, 11:50:00 am CEST  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home